Poglądy zmieniałem etapami. Może to i dobrze bo łatwiej było pogodzić się z myślą, że byłem w błędzie. Początek to było odkrycie, że mój leciwy Windows Phone może synchronizować się z Gmailem i Kalendarzem Google (odpowiedź jak to zrobić znalazłem na stronie http://www.google.com/mobile/sync/). Te usługi miałem już w kieszeni. Trochę odwiązało mnie to od komputera. Mimo wszystko był to jednak tylko mały kroczek. Wielkie kroki poczyniłem jak zmieniłem telefon. Dopiero Android pokazął mi jakie mam możliwości.

Dość szybko okazało się, że mając łatwy dostęp z telefonu do Gmaila (odbieram na nim pocztę z 8 kont mailowych), Kalendarza, Dokumentów itd., do komputera siadam tylko wtedy, kiedy muszę napisać dłuższego maila albo zrobić coś czego nie da się na telefonie. Nagle z kilku godzin dziennie przy komputerze, zszedłem do kilku godzin tygodniowo. Pomijam już takie rzeczy jak szybkość dostępu do wszystkich usług. Teksty typu: „przeczytam maila jak siądę do komputera wieczorem” stały się całkiem nieaktualne. Maila mogę przeczytać kilka minut po tym jak został wysłany. Jak już przestałem napawać się tym sukcesem zacząłem drążyć dalej.

Teraz , pomyślałem, warto byłoby mieć dostęp do najważniejszych plików, które mam na komputerze. Wybór padł na Dropbox’a. Świetne narzędzie dzięki któremu mogłem wrzucić na niego najważniejsze pliki i mieć do nich dostęp z dowolnego komputera czy telefonu. Darmowe 2 GB w zupełności mi wystarcza. Nie podoba mi się natomiast to, że trzeba ręcznie aktualizować wszystkie pliki. Wrzucać je po prostu do katalogów, które są synchronizowane z kontem na Dropbox. Ponieważ wszystkich danych mam wielokrotnie więcej niż te 2GB wiec nie mogłem synchronizować całych katalogów a jedynie wybrane pliki. Szybko wiec Dropbox stał się magazynem najważniejszych zdjęć, do których muszę mieć zawsze dostęp i kilku innych ważnych plików. Tak czy inaczej ciągle z niego korzystałem a sens jego istnieniu nadała nowa funkcja. Automatyczna synchronizacja zdjęć robionych telefonem. Teraz każde zdjęcie jakie wykonam telefonem jest automatycznie wrzucane na moje konto w Dropbox. Na razie wystarcza mi, że dzieje się to tylko wtedy, kiedy mam połączenie z internetem przez WiFi. W ten sposób kilkanaście minut po przyjściu do domu mogę odpalić komputer i mam w nim już wszystkie fotki jakie ostatnio zrobiłem. Bardzo wygodne. Tym bardziej, że po uruchomieniu takiej usługi, Dropbox dorzuca dodatkowo 3GB miejsca na dysku.

Tak to wszystko wyglądało miesiąc temu.

Całe moje wirtualne istnienie w kieszeni z szybkim dostępem i z dowolnego komputera, czy innego urządzenia, a na dodatek synchronizacja zdjęć z telefonu. Brakowało mi ciągle tylko jednej rzeczy. Dostępu do plików w komputerze bez konieczności pamiętania o przerzucaniu ich do katalogów Dropbox’a. Nie chciałem instalować żadnych specjalnych programów automatycznie przerzucających pliki. Miał to być taki Dropbox z synchronizacją i najlepiej odpowiednim klientem na komputer i telefon.

Zadowolenie przyszło wraz z odkryciem SugarSync. Narzędzie okazało się być idealne na moje oczekiwania. Dostałem darmowe 5GB na dane i możliwość synchronizowania z chmurą dowolnych wybranych na dysku katalogów. Nie muszą być w tym celu, tak jak w Dropbox, przerzucane do specjalnego katalogu. Teraz mam dokładnie te same pliki na dwóch komputerach i łatwy do nich dostęp z komórki. Jeżeli na którymkolwiek z tych urządzeń zmienię jeden plik, to jest on automatycznie zmieniany też na pozostałych urządzeniach jak tylko zostaną podłączone do sieci. Świetna sprawa, o to chodziło. I nie muszę już o niczym pamiętać, wszystko dzieje się w tle, w „chmurze”.

Bonus jest też taki, że w razie awarii któregoś z dysków nie tracę żadnych danych. Wszystko jest do odtworzenia z wirtualnego dysku.

W całej tej sprawie „przeniesienia” się do chmury i „odklejenia” od komputera jest jeszcze jedna rzecz, która całkiem się zmieniła. Okazało się, że większość „drobnych” aktywności internetowych mogę z powodzeniem wykonywać korzystając z telefonu komórkowego. Facebook, Google Plus to flagowe przykłady. Za nimi poszły inne. Wyszukiwanie na Allegro, sprawdzanie rożnych rzeczy w sieci czy czytanie newsów. Teraz mogę to robić kiedy chcę i gdzie chcę a nie koniecznie siedząc przy biurku. Jak się nad tym zastanowię, to znacznie częściej korzystam z internetu przez komórkę niż przez komputer. Jeszcze kilka miesięcy temu wydawało mi się to nieprawdopodobne.

Tak to zmieniają się moje zachowania wraz z rozwojem technologii. Czasem myślę, że trochę przesadzam. Z drugiej strony wiele spraw staje się łatwiejszych, dostępniejszych ale tempo rośnie. I sami sobie to robimy. Ja na szczęście ciągle czerpię z tego przyjemność i pomaga mi to w życiu a nie przeszkadza. Oby jak najdłużej. Bo jak pisałem kiedyś:to ciągle ja chcę odpowiadać na pytania a nie pytać. 

Zbyt długo używałem już swojego starego telefonu i zapomniałem jak to jest gdy wszystko działa ta jak ja chcę. Właściwie to nie wiedziałem nawet, że tak to może działać. Od zawsze przecież walczyłem z różnymi niedogodnościami. Dziwne, jak bardzo postęp technologiczny wymusza zmiany sprzętu. Nie nadążasz, dołączasz do wykluczonych.

Więc postanowiłem odkryć swoją Amerykę. Wymieniłem telefon na Samsunga Galaxy S2. Przesiadka jak z malucha na mercedesa. No może z maluchem to przesadzam ale stary vw golf będzie jak najbardziej na miejscu.”Terra” nie była aż tak bardzo „incognita” ale i tak przeżyłem mały szok. Jakie to wszystko piękne, łatwe i urocze.

Co mnie tak zachwyciło ? O parametrach technicznych telefonu nie będę się rozpisywał. Pełno tego w internecie. Dość powiedzieć, że mam go od tygodnia i w tym czasie zaledwie 2 razy siedziałem przy komputerze. Wcześniej siedziałem codziennie. Teraz dużą cześć mojej aktywności komputerowej mogę załatwić na małym ekranie. Czytanie i pisanie maili, prasówka, RSS’y, Facebook, Google Plus, YouTube itd. Bajka.

Wiem że docenić to może tylko ktoś kto z tych wszystkich rzeczy korzysta i to nałogowo. Samsung jest dla mnie jak piersiówka dla miłośnika mocnych trunków. Zawsze pod ręką, w każdej chwili można z niego co nieco pociągnąć.

Nie byłbym sobą gdybym nie pogrzebał w nim trochę. Już pierwszego dnia został zrootowany i wypróbowałem na nim 4 różne wersje Androida. Jakoś ta firmowa wersja Samsunga nie przypadła mi do gustu. A tak naprawdę to zawsze muszę mieć najnowszą wersję a ta załadowana w telefonie była o dwa numerki za mała. Teraz mam system, który mi pasuje. Ładny, przejrzysty, szybki. Pewnie za kilka tygodni mi się znudzi i znów coś zmienię. Taka natura. Fajnie, że jest taka możliwość.
Załadowałem go też przydatnymi aplikacjami. Android Market to świetna piaskownica dla takich jak ja. Mogę wypróbować aplikacje o których dotychczas tylko czytałem. Np. takie Google Goggles.

Jest jeszcze druga strona medalu podjęcia decyzji o wymianie telefonu. Za chwilę wejdą na rynek nowe, fajniejsze modele, jak choćby Samsung Galaxy Note albo Nexus. Przypuszczam, że niedługo będę żałował, że nie poczekałem. Zawsze tak mam. Pozostaje zbierać kasę i na razie umilać sobie oczekiwanie grając w Angry Birds.

Piękna ta Ameryka.

Edit: dla tych co chieliby zrootować swojego Galaxy S2 polecam kilka linków:

• forum.android.com.pl – szczegółowe tutoriale i dużo osób chętnych do pomocy :)
• strona używanego przeze mnie romu – checkrom.com
• wszystko o Samsungu Galaxy S2 na forach XDA – custom romy i wszelkie modyfikacje
• wątek romu który używam na XDA – w wątku filmiki wyjaśniające krok po kroku co i jak zrobić